50 χρόνια Θασίτικος Γάμος – 2026

Θεολόγος Θάσου, 13 Αυγούστου 2026

δελτίο τύπου

Πενήντα χρόνια Σύλλογος «Χατζηγιώργης», πενήντα χρόνια Θασίτικος Γάμος

Πάνω από χίλιοι επισκέπτες στην πολύ επιτυχημένη επετειακή αναβίωση του εθίμου στον Θεολόγο — χρυσό μετάλλιο του Θάσιου Ηρακλή στον Σύλλογο από τον Δήμο Θάσου και μια ανοιχτή κουβέντα για το τι ζητά ο ποιοτικός τουρισμός του νησιού

Με πάνω από χίλιους επισκέπτες, σύμφωνα με εκτίμηση των διοργανωτών, ο Μορφωτικός και Εκπολιτιστικός Σύλλογος «Χατζηγιώργης» αναβίωσε την Τετάρτη 12 Αυγούστου στον Θεολόγο τον Θασίτικο Γάμο. Τα καλντερίμια του χωριού γέμισαν από νωρίς το απόγευμα και, για μερικές ώρες, ο οικισμός λειτούργησε όπως λειτουργούσε πριν από έναν αιώνα.

Η αναπαράσταση απευθύνεται σε ντόπιους και επισκέπτες, δεν είναι όμως μόνο θέαμα — είναι καταγραφή: τα στάδια του παραδοσιακού γάμου, οι φορεσιές, τα τραγούδια και οι χοροί που κάποτε ήξερε ολόκληρο το χωριό απέξω και σήμερα τα κρατούν λίγοι. Το χορευτικό τμήμα του Συλλόγου κρατάει μια κλωστή που ξεκινά από τον Σύλλογο Κυριών και Δεσποινίδων της δεκαετίας του 1960 και από τις πρώτες ηχογραφήσεις θασίτικων τραγουδιών. Εξήντα χρόνια μετά, τα ίδια τραγούδια ακούστηκαν ξανά — από παιδικά στόματα.

Την επέτειο σφράγισε μια τιμητική διάκριση. Ο δήμαρχος Θάσου, κ. Κυριακίδης, απένειμε στον Σύλλογο το χρυσό μετάλλιο του Θάσιου Ηρακλή, αναγνωρίζοντας τον πρωτοποριακό του ρόλο στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή του νησιού.

Η βραδιά ωστόσο δεν έμεινε στο παρελθόν. Στην ομιλία του, ο πρόεδρος του Συλλόγου, κ. Καραντέλος, διατύπωσε κάτι που σπάνια ακούγεται μέσα σε γιορτή: μια κριτική για το τι έχει καταντήσει ο πολιτισμός στα νησιά μας.

«Το πανηγύρι δεν είναι ο πολιτισμός. Είναι η γιορτή του πολιτισμού. Είναι το στεφάνι, όχι η ρίζα. Το ερώτημα δεν είναι πόσος κόσμος ήρθε — είναι τι έμεινε την επόμενη μέρα.»

Το σημείο αυτό αφορά άμεσα τη Θάσο. Ένας τουριστικός προορισμός δεν ξεχωρίζει από τον ήλιο, τις παραλίες και τα πανηγύρια· αυτά τα διαθέτουν όλοι. Ξεχωρίζει από το βάθος — από το κατά πόσο η ιστορία του τόπου συνδέεται πραγματικά με την τουριστική υπηρεσία  που προσφέρεται στον επισκέπτη. Ένα μονοπάτι που καθαρίστηκε, ένα μουσείο που λειτουργεί, ένα έθιμο που καταγράφηκε πριν χαθεί, ένα τοπικό προϊόν με όνομα και ιστορία: αυτά μένουν όταν σβήσουν τα φώτα και μαζευτούν τα τραπέζια.

Ο Σύλλογος, σε αυτές τις δεκαετίες,  δεν περιορίστηκε μόνο  στις εκδηλώσεις. Λειτουργεί το Λαογραφικό Μουσείο στο αρχοντικό «Χατζηγιώργη»  του 1813, δανειστική βιβλιοθήκη το Πνευματικό Κέντρο και πολλά άλλα. Όλα αυτά τα έργακρατούν ζωντανή την ιστορία καιτη μνήμη του τόπου και δείχνουν πώς εξελίχθηκε η κοινωνία του νησιού.

Αν η χθεσινή βραδιά άφησε κάτι πέρα από τις εικόνες, ίσως είναι αυτό: ότι ένας πολιτιστικός σύλλογος δεν περιμένει την επιχορήγηση για να κινηθεί. Δημιουργεί, συνεργάζεται, οραματίζεται — και όταν χρειαστεί, διεκδικεί.

Ο Σύλλογος ευχαριστεί τους χορηγούς, τα χορευτικά τμήματα των συλλόγων που συμμετείχαν, τους συλλόγους που παρευρέθηκαν και όλους τους επισήμους προσκεκλημένους. Και κυρίως τους δεκάδες εθελοντές που κουβάλησαν, έψησαν και μάζεψαν